Go, Aboutaleb, go!

"Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene - een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste.'

Lees artikel

Een brief aan Mark Rutte, van een ondernemer

Een open brief aan Mark Rutte. "Mark, we moeten praten. Koffie?"

Lees artikel

Verlossing

“Nu moet u niet ineens meer verstand gaan hebben van computers dan wij, hoor. Bovendien, u woont op het verkeerde adres. Ja, u woont een paar meter te ver weg. Drie meter, om precies te zijn."

Lees artikel

Faaljagerij

"Paarden kan je kennelijk aan een fietsenstalling binden. Ik ging, nog immer in de waxcoat van dat meisje gevouwen, mee naar binnen. Paard aan het fietsenrek."

Lees artikel

Galopperen in een Ford Mustang

"De Ford Mustang is uiteindelijk vooral een uiterst curieus versierde peniskoker (nooit vragen naar de inhoud). Of in elk geval vind ik dat van het model dat ik een dikke week lang mocht testen."

Lees artikel

Wat Opa zegt is waar…

"Opa werd makkelijk 160. En wat Opa zegt is waar."

Lees artikel

Stil

"De vitrines laten koffers zien, potten, brillen, scheerkwasten, bidtapijten, zelfs kunstbenen en de vreselijke verzameling haar. En kinderschoentjes. Kinderschoentjes." - Een bezoek aan Auschwitz

Lees artikel

Artikel

Systeemleed

“Ongetwijfeld hebt u inmiddels al het een en ander gelezen over interactieve TV van KPN. Maar ja, over iets lezen is toch altijd wat anders dan zelf aan de knoppen zitten.”

Er is op zoveel niveaus zoveel mis met deze zin. En de rest van de brief. Dit keer slik ik mijn taalnazisme in, overigens. Ik laat het ‘in de kpn winkel’ (ja, met kleine letters inderdaad, om te beginnen) even los. Alsmede de zinsopbouw en de opmaak. Dat vergeef ik ze. Het valt vast niet mee om een wervende, pakkende, foutloze brief te dichten, als je de basisprocessen al niet op orde hebt. Want dat is nog veul moeilijker. Zo blijkt.

Ik was het sowieso aan het loslaten, mijn gezonde afkeer van KPN. Ik schrok er zelf van. En mijn inmiddels opborrelende oerwoede gaat natuurlijk helemaal niet om een slecht geschreven reclame-uiting voor een – zoals ik het mij herinner, als voormalig slachtoffer – uiterst slecht product. Nee, dit gaat over de adressering. Of, specifieker; de geadresseerde.

Deze brief viel namelijk op de mat die ooit aan mijn opa toebehoorde. Ik ben tegenwoordig zelf de eigenaar van voornoemde deurmat. Een hele eer. Temeer mijn opa ruim anderhalf jaar geleden overleed. Maar, toegegeven, we hebben KPN daar pas drie keer van op de hoogte gesteld. Schriftelijk, digitaal en telefonisch. Ik train op dit moment de spieren van mijn middelvingers.

Ik neem overigens alles direct terug – met liefde, als mocht blijken dat die interactieve TV van KPN over de technische capaciteiten beschikt om op het moment dat het mij het beste schikt naar HemelTV over te schakelen. Dan zou ik er pas – ik citeer; “heel enthousiast over worden”.

Comments are closed.