Go, Aboutaleb, go!

"Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene - een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste.'

Lees artikel

Een brief aan Mark Rutte, van een ondernemer

Een open brief aan Mark Rutte. "Mark, we moeten praten. Koffie?"

Lees artikel

Verlossing

“Nu moet u niet ineens meer verstand gaan hebben van computers dan wij, hoor. Bovendien, u woont op het verkeerde adres. Ja, u woont een paar meter te ver weg. Drie meter, om precies te zijn."

Lees artikel

Faaljagerij

"Paarden kan je kennelijk aan een fietsenstalling binden. Ik ging, nog immer in de waxcoat van dat meisje gevouwen, mee naar binnen. Paard aan het fietsenrek."

Lees artikel

Galopperen in een Ford Mustang

"De Ford Mustang is uiteindelijk vooral een uiterst curieus versierde peniskoker (nooit vragen naar de inhoud). Of in elk geval vind ik dat van het model dat ik een dikke week lang mocht testen."

Lees artikel

Wat Opa zegt is waar…

"Opa werd makkelijk 160. En wat Opa zegt is waar."

Lees artikel

Stil

"De vitrines laten koffers zien, potten, brillen, scheerkwasten, bidtapijten, zelfs kunstbenen en de vreselijke verzameling haar. En kinderschoentjes. Kinderschoentjes." - Een bezoek aan Auschwitz

Lees artikel

Artikel

De Rotterdamse beeldenroute

Van poffertjes naar Chill Out

Mijn opa zei het vroeger wel vaker; ‘kindje, ik herken Rotterdam niet meer’. En ik ondertussen ook nauwelijks. Hij had een goed excuus; maakte het bombardement op het Oostplein mee. Hij miste zijn oude Rotterdam, en op gezette tijden mis ik het mijne. Mijn oude Rotterdam bestond toen onder andere uit de ‘tinkelende tegeltjes’ voor het C&A-gebouw en metrohalte Churchillplein, hysterisch lelijk geknoopte achterwanden in het restaurant van de Bijenkorf, de oude poffertjeskraam die plaats moest maken voor de Chill Out, en de Energiehal. En oh ja; heel veel telefooncellen waar je een prepaidkaart (bestond dat woord toen al?) in kon steken. Niet per se in die volgorde, trouwens.

Op schoot bij Gijsbert Karel van Hogendorp

En niet in de laatste plaats mis ik de uitjes met Opa.  Als klein meisje wandelde ik met hem door het Kralingse of Bergsche Bos, we aten daar dan pannenkoeken en dronken appelsap. We gingen rondjes met de tram en liepen heel vaak de ‘beeldenroute’. Langs het Monument voor alle gevallenen op het Stadhuisplein, De Verwoeste Stad van Zadkine, de Spelende Beertjes en de Trommelslager op de Lijnbaan en het Twents Ros (want paard!) op de Blaak. Monsieur Jacques vond ik een malle man en Erasmus was wel een héél slimme meneer. Dan nog even een poos omhoog staren naar de Two Turning Vertical Rectangles op het Binnenwegplein. “Kijk dan Opa; ze bewegen!” Ik mocht ook altijd even op schoot bij Gijsbert Karel van Hogendorp op de Beurstrappen. Hoogtepunt, hoor. Letterlijk. De beelden staan er nog, voor zover ik weet. Maar de route ziet er inmiddels heel anders uit.

Kabouter Buttplug

En straks als mijn vader is uitgestapt bij metrohalte Beurs om een beeldenroute met míjn kinderen te gaan lopen, kan hij er onderweg foto’s van nemen met zijn iPhone en snel een WhatsAppje sturen dat het wat later wordt omdat ze eerst nog even warme chocolademelk gaan drinken in het inmiddels strak gestileerde La Ruche. Misschien is er zelfs wel een beelden-App ondertussen.

Tijden veranderen. Rotterdam ook.

Sinds mijn laatste beeldenroute met Opa zijn we inmiddels een AUB-au mijn billen, Anita, en natuurlijk Kabouter Buttplug rijker. Leg dat maar ‘es uit.

Succes, Pap.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *