Go, Aboutaleb, go!

"Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene - een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste.'

Lees artikel

Een brief aan Mark Rutte, van een ondernemer

Een open brief aan Mark Rutte. "Mark, we moeten praten. Koffie?"

Lees artikel

Verlossing

“Nu moet u niet ineens meer verstand gaan hebben van computers dan wij, hoor. Bovendien, u woont op het verkeerde adres. Ja, u woont een paar meter te ver weg. Drie meter, om precies te zijn."

Lees artikel

Faaljagerij

"Paarden kan je kennelijk aan een fietsenstalling binden. Ik ging, nog immer in de waxcoat van dat meisje gevouwen, mee naar binnen. Paard aan het fietsenrek."

Lees artikel

Galopperen in een Ford Mustang

"De Ford Mustang is uiteindelijk vooral een uiterst curieus versierde peniskoker (nooit vragen naar de inhoud). Of in elk geval vind ik dat van het model dat ik een dikke week lang mocht testen."

Lees artikel

Wat Opa zegt is waar…

"Opa werd makkelijk 160. En wat Opa zegt is waar."

Lees artikel

Stil

"De vitrines laten koffers zien, potten, brillen, scheerkwasten, bidtapijten, zelfs kunstbenen en de vreselijke verzameling haar. En kinderschoentjes. Kinderschoentjes." - Een bezoek aan Auschwitz

Lees artikel

Artikel

Go, Aboutaleb, go!

Officieel was Van der Louw mijn eerste burgemeester. Ik begrijp van de generaties voor mij dat het een hele fijne man was. Zelf heb ik ‘em nauwelijks bewust meegemaakt. Niet, eigenlijk. Zijn opvolger, Peper, herinner ik me vooral als de man van wie ik ooit de Rotterdamse Sportprijs in ontvangst mocht nemen. En verder iets met bonnetjes, maar dat was pas later.

Bij Opstelten kreeg ik voor het eerst het gevoel dat we een burgervader hadden. Met de nadruk op ‘vader’. Al was het maar vanwege zijn stem en de rust die hij uitstraalde. Aan hem hielden we het ‘Ivo Opstelten Rotterdam Fonds’ over. Nee, ik had daar ook nog nooit van gehoord.

En nu is er Aboutaleb. De eerste Marokkaanse burgemeester van Nederland. Van Europa zelfs, geloof ik. Toch stoer. Ik geef meteen toe; ik zag het niet zitten. En daarin was ik niet alleen. Niet omdat hij van Marokkaanse afkomst is maar omdat ‘ie uit 020 kwam. Dat is een andere mentaliteit. Hier doen we dingen anders. Hier wordt niet gepocht, hier wordt gewerkt. Reflex. Doe je niets aan.

Toen ’ie kort na zijn aantreden vakkundig de Dance Parade sloopte en weigerde bij de Veteranendag aanwezig te zijn omdat ‘ie een bezoek aan zijn geboorteland belangrijker vond, riepen we allemaal; ‘Zie je nou wel!” Maar dan op z’n Rotterdams.

Inmiddels ben ik fan. Hij redde namelijk de Van Ghentkazerne van sluiting. En als je aan de Mariniers komt, kom je aan ons. Ik kan me onmogelijk een Rotterdam zonder Korps Mariniers voorstellen. “Alle rekensommen kunnen kloppen, maar het is onverteerbaar om de historische band tussen de stad en de mariniers te verbreken.”, aldus Aboutaleb. En hij hield stand, een Marinier waardig. Overigens heeft voorganger Opstelten zich er in Den Haag ook actief mee bemoeid door Hennis over te halen tot een samenwerking tussen Defensie en Politie. Maar go Aboutaleb, go!

Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene – een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste. Dan ben je dus heel goed Rotterdams burgemeestermateriaal.

 

Deze column verscheen in Gers! #5

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *