Go, Aboutaleb, go!

"Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene - een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste.'

Lees artikel

Een brief aan Mark Rutte, van een ondernemer

Een open brief aan Mark Rutte. "Mark, we moeten praten. Koffie?"

Lees artikel

Verlossing

“Nu moet u niet ineens meer verstand gaan hebben van computers dan wij, hoor. Bovendien, u woont op het verkeerde adres. Ja, u woont een paar meter te ver weg. Drie meter, om precies te zijn."

Lees artikel

Faaljagerij

"Paarden kan je kennelijk aan een fietsenstalling binden. Ik ging, nog immer in de waxcoat van dat meisje gevouwen, mee naar binnen. Paard aan het fietsenrek."

Lees artikel

Galopperen in een Ford Mustang

"De Ford Mustang is uiteindelijk vooral een uiterst curieus versierde peniskoker (nooit vragen naar de inhoud). Of in elk geval vind ik dat van het model dat ik een dikke week lang mocht testen."

Lees artikel

Wat Opa zegt is waar…

"Opa werd makkelijk 160. En wat Opa zegt is waar."

Lees artikel

Stil

"De vitrines laten koffers zien, potten, brillen, scheerkwasten, bidtapijten, zelfs kunstbenen en de vreselijke verzameling haar. En kinderschoentjes. Kinderschoentjes." - Een bezoek aan Auschwitz

Lees artikel

Artikel

Geen problemen

Je hebt van die dagen die gewoon verkeerd starten. Die een voorbode zijn voor de rest van je dag. Van je week zelfs. Onlangs had ik zo’n ochtend. Die ochtend begon met haarlak onder mijn oksel (bus lijkt op deo) en Nestosyl op mijn tandenborstel (tube lijkt op tandpasta, vooral wanneer je bril op je voorhoofd staat). Dat was het moment waarop ik eigenlijk heel voorzichtig en een stuk alerter mijn dag had moeten vervolgen. Deed ik niet. Nee, ik liet vlak voor de deur van mijn eerste afspraak mijn autosleutels keurig in een put glijden. Een buitengewoon behulpzame hovenier redde mij met een stuk metaaldraad waar hij een haak van improviseerde. En de gemeente Rotterdam is niet zo vlot met reinigen, dat hielp ook.

De laatste traptree sloeg ik aldaar over. Gevolg; blauwe en bijzonder weigerachtige knie.

Omdat het onkruid tot aan de vers gelakte oksels reikte, besloot ik aan het eind van de dag maar mijn frustraties van me af te wieden. Ik grijp terstond in een verdekt opgestelde brandnetel. Die kwam via de buurman onderdak in mijn tuin zoeken.

Geplande nachtrust resulteerde in een te lange jacht op een guerrillamug. De volgende ochtend gingen mijn omvangrijke wallen, mijn zeven muggenbeten en ik weer moedig voorwaarts. Dat was de dag waarop mijn buurman zonder pardon de heggenschaar in onze erfafscheiding zette. Hij had liever een schutting. Past beter bij zijn taalgebruik.

Dag later. Nieuwe medewerker zorgt voor rel met nieuwe opdrachtgever door een dag voor het zetten van de handtekeningen te besluiten ‘iets anders met haar leven te willen’. Dikke schade. Steeds pijnlijker wordt het wel.

Tussendoor wordt er nog even aan mij gerefereerd als ‘dat meisje met die sexy…..laptop’. O, wat pijnlijk na je dertigste. Dat werd enigszins gecompenseerd door de man die ik voor de lunch uitnodigde en daarop antwoordde ‘ik eet liever een beschuitje met je’. Dus dat strepen we tegen elkaar weg.

Daarop volgde een indrukwekkend modderbad van hondlief, alle stoplichten op rood, defecte riolen, wespennesten, putje in de autodeur van een minder sociale medeparkeerder, panda-ogen omdat regen en mascara geen vrienden zijn en een gebroken vaas. Zucht.

Dan bereikt mij het bericht dat een vriend binnenkort zijn rechterbeen moet missen. Vanaf zijn heup, om uitzaaiingen te voorkomen.

Ik heb gen problemen.

Comments are closed.