Go, Aboutaleb, go!

"Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene - een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste.'

Lees artikel

Een brief aan Mark Rutte, van een ondernemer

Een open brief aan Mark Rutte. "Mark, we moeten praten. Koffie?"

Lees artikel

Verlossing

“Nu moet u niet ineens meer verstand gaan hebben van computers dan wij, hoor. Bovendien, u woont op het verkeerde adres. Ja, u woont een paar meter te ver weg. Drie meter, om precies te zijn."

Lees artikel

Faaljagerij

"Paarden kan je kennelijk aan een fietsenstalling binden. Ik ging, nog immer in de waxcoat van dat meisje gevouwen, mee naar binnen. Paard aan het fietsenrek."

Lees artikel

Galopperen in een Ford Mustang

"De Ford Mustang is uiteindelijk vooral een uiterst curieus versierde peniskoker (nooit vragen naar de inhoud). Of in elk geval vind ik dat van het model dat ik een dikke week lang mocht testen."

Lees artikel

Wat Opa zegt is waar…

"Opa werd makkelijk 160. En wat Opa zegt is waar."

Lees artikel

Stil

"De vitrines laten koffers zien, potten, brillen, scheerkwasten, bidtapijten, zelfs kunstbenen en de vreselijke verzameling haar. En kinderschoentjes. Kinderschoentjes." - Een bezoek aan Auschwitz

Lees artikel

Artikel

Even volgen

“U begrijpt waarom u ons even moest volgen, mevrouw?”

– “Ik heb een vermoeden.”

“Ja, het was nogal een tour om u in te halen, eerlijk gezegd. U valt wel op.“
– “Meestal is dat een compliment.”

“Nou, u heeft vast een goede voertuigbeheersing…”

– “En haast meneer, dat ook.”

“… ja, dat was duidelijk maar ik wil u toch even vertellen dat u echt heel erg veel te hard heeft gereden. Op het circuit zou u niet misstaan.”

– “Dat is niet helemaal een verrassing, meneer. Maar mijn excuses. Nederig en oprecht, hoor. Bespeur ik nou toch een verborgen compliment?”

“Zo zou ik het niet willen noemen, maar u reageert wel bijzonder vriendelijk, dat zien we niet veel.”

– “Compliment dus.”

“Uh, ja.”

“Heeft u uw rijbewijs bij de hand?”

– “Natuurlijk, moet ik even uitstappen, hoor. Die ligt achterin de kofferbak. Ik heb altijd geleerd dat je je tas nooit op de passagiersstoel moet laten liggen.”

“Oh, waarom niet dan?”

– “Weet u dat niet? Om die Italiaanse methode te voorkomen. Tik tegen het ruitje, graai van de stoel en weg is de scooterdief – met je tas.”

“Ah, slim hoor mevrouw.”

– “Hoor ik nou toch een compliment?”

“Nou, mevrouw wat bent u grappig.  U heeft ook een motorrijbewijs zie ik.”

– “Ja, scherp van u.”

“Ha ha, houdt u er wel even rekening mee dat uw rijbewijs binnenkort verloopt?”

– “Binnenkort? Ergens halverwege 2011 toch pas?”

“Ja, in mei.”

– “Binnenkort noemt u dat?

“Nou ik dacht, ik waarschuw vast.”

– “Erg vriendelijk van u, hoor.”

“Maar dan ga ik even een belletje plegen en de schade voor u uitrekenen, mevrouw. Want ik kan u echt niet met een waarschuwing laten gaan. Ik zou wel willen hoor maar we hebben u immers geklokt op 148 km per uur. Gecorrigeerd zelfs. We hebben het zelfs even 167 km per uur zien worden.”

– “Ja, u moest even inhalen hè…”

“Ik doe het zo snel mogelijk hoor, want u heeft haast, hè?”

– “Tamelijk, ja.”

“Monumentje, hoor…”

“Zo, u krijgt in elk geval een boete van 289, — Euro voor bumperkleven.”

– “Bumperkleven?”

“Ja, u dook wel heel hard achter uw voorganger.”

– “Mag ik u er dan even op wijzen dat hij ineens naar links dook en ik daarop eerst maar even geremd heb om vervolgens mijn gas los te laten.”

“Maar het snelheidsverschil was wel erg groot en dan bent u ineens aan het bumperkleven.”

– “Ja naar hè, mensen die met 85 km per uur gaan inhalen, wat een abominabel verkeersinzicht. Die rijden op gratie van andermans remmen, vindt u ook niet?”

“Ik kan het niet helemaal met u oneens zijn, maar uw voorganger overtrad de wet niet. U wel.”

– “Touché.”

“Nou daar zeg ik het niet voor hoor. Maar de boete voor de snelheidsovertreding rekent de officier nog even voor u uit. Krijgt u vanzelf bericht van.”

– “Wat een service eigenlijk.”

“Maar die gaat vast een beetje zeer doen, hoor.”

– “Ik ben overal op voorbereid.”

“Niet dat ik er aan twijfel, zeker niet bij u, maar wilt u misschien toch even blazen?”

– “Ik blaas met liefde.”

“Ha ha, die mevrouw.”

– “Uh, ja dat bedoelde ik niet helemaal, maar als u maar lol heeft, hè.”

“De P van prima.”

– “Ik had ook niet anders verwacht.”

“Wel zonde hè mevrouw, van dat geld kan je ook een dagje weg of even naar een sterrenrestaurant.”

– “Of ik schenk het aan het goede doel, beter nog.”

“Wat bent u eigenlijk lief, denkt u ook wel eens aan uzelf?”

– “Ach.”

“Mag ik u dat dan meegeven? Dat u een beetje op uzelf past?”

– “Opmerkelijk, maar heel vriendelijk van u. Dank. Dat is mooi advies.”

“U heeft dan misschien wel haast, maar nu heeft u toch even een momentje rust moeten nemen. Volgens mij werkt u veel te hard. Want zo’n auto komt niet aanwaaien meestal.”

– “Nee die komt aanscheuren meestal. Nee da’s flauw natuurlijk. Maar het klopt wel. Ik doe mijn best.”

“Anders ga ik u een beetje in de gaten houden, hoor. U bent nog veel te jong om zo hard te werken.”

– “Nou, meneer…”

“Belooft u veilig terug te rijden? Woont u ver van hier?”

– “Ja hoor dat beloof ik, het is maar vijf minuutjes hier vandaan. Op legale snelheid, zeg maar.”

“Laptop dicht laten hè, als u thuis bent.”

– “Ha ha, beloofd. Zeg, welke kant rijdt u op terug?”

“Linksom.”

– “Dan ga ik rechts, voor de zekerheid.”

“We waren toch vrienden geworden mevrouw?”

– “Ja, maar u kunt nog steeds mijn snelheid meten.”

“Mevrouw!”

– “Grapje, meneer.”

“Mag ik u dan een fijne avond wensen verder?”

– “Ja hoor.”

“Nou, fijne avond hoor mevrouw. En rustig aan, hè. En u begrijpt; niet alleen op de weg.”

– “Genoteerd. En u ook een fijne avond.”

“Dag, mevrouw.”

– “Dag, meneer.”

 

Comments are closed.