Go, Aboutaleb, go!

"Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene - een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste.'

Lees artikel

Een brief aan Mark Rutte, van een ondernemer

Een open brief aan Mark Rutte. "Mark, we moeten praten. Koffie?"

Lees artikel

Verlossing

“Nu moet u niet ineens meer verstand gaan hebben van computers dan wij, hoor. Bovendien, u woont op het verkeerde adres. Ja, u woont een paar meter te ver weg. Drie meter, om precies te zijn."

Lees artikel

Faaljagerij

"Paarden kan je kennelijk aan een fietsenstalling binden. Ik ging, nog immer in de waxcoat van dat meisje gevouwen, mee naar binnen. Paard aan het fietsenrek."

Lees artikel

Galopperen in een Ford Mustang

"De Ford Mustang is uiteindelijk vooral een uiterst curieus versierde peniskoker (nooit vragen naar de inhoud). Of in elk geval vind ik dat van het model dat ik een dikke week lang mocht testen."

Lees artikel

Wat Opa zegt is waar…

"Opa werd makkelijk 160. En wat Opa zegt is waar."

Lees artikel

Stil

"De vitrines laten koffers zien, potten, brillen, scheerkwasten, bidtapijten, zelfs kunstbenen en de vreselijke verzameling haar. En kinderschoentjes. Kinderschoentjes." - Een bezoek aan Auschwitz

Lees artikel

Artikel

Even bellen

Verhuizen doe je niet voor je plezier. Zo veel is duidelijk. Privé deed ik al een aantal keer en nu zakelijk voor de tweede maal. Het fysiek verhuizen van alle roerende zaken is een berg werk, maar geen uitdaging. Dat staat hooguit garant voor het verbranden van te lang opgeslagen calorieën. Nee, ervoor zorgen dat je aangesloten wordt, dát is pas een dapper kunststukje. Energie, water, Internet, telefoon, allemaal hele complexe aansluitingen. De medewerkers van de betrokken bedrijven hebben er in ieder geval de grootst mogelijke moeite mee. Het universele blundertoppunt van deze verhuizing was dan ook het uitblijven van telefoon- en Internetaansluiting. Geheel voor rekening van KPN (overigens op de voet gevolgd door de aannemer die ijskoud de keuken 7,5 centimeter van de wand plaatste ‘omdat het zo op tekening stond’, maar dit terzijde).

Het lijkt zo eenvoudig. Je belt een maand of twee voor je verhuizing dat het adres zal wijzigen, je bevestigt dat bovendien schriftelijk en voegt er vervolgens na een aanvullend persoonlijk gesprek met de contactpersoon nog foto’s van je nieuwe centrale aan toe. Kan niet missen toch? Mis. Kan best. Heel makkelijk zelfs. Voor een bedrijf dat communicatie faciliteert wordt er in ieder geval opvallend weinig gecommuniceerd.

Dag 1

Op de afgesproken datum arriveert de eerste monteur keurig om 09.00 uur. Hij heeft echter de verkeerde gegevens van het hoofdkantoor gekregen en denkt dat we een Quattrovox centrale hebben. Natuurlijk heeft hij geen software voor onze centrale. Niet dat het iets had uitgemaakt, want er bleek ook iets mis met de ISRA punten (what the ‘f’ is een ISRA punt..?). Maar ik hoefde me geen zorgen te maken want een dag later al zou er een andere monteur komen om dat op te lossen. Wat is nou een dag verstookt zijn van telefoon en Internet op een mensenleven? ‘Nee echt mevrouw, u bent morgen als eerste aan de beurt.’ Hij wil wel graag koffie.

De tweede monteur – die zakelijk ADSL komt aansluiten – kan zijn werk niet doen omdat de eerste niets heeft klaargespeeld. Hij geeft nog wel aan dat de bon die ik voor monteur 1 heb afgetekend waarschijnlijk niet klopt en ik nu te veel betaal. Toch attent.

Dag 2

Omdat ik de dag erna ’s ochtends nog geen monteur gezien heb, bel ik (mobiel) met de ‘Verhuisservice’ van KPN. ‘Service’, hè. Die weten van niets, maar geven aan alles zo snel mogelijk op orde te brengen. ’s Middags bel ik nog maar eens waar de monteur blijft (hoe durf ik). Ik moet uitleggen wat het probleem is en strand door technisch jargon. Op mijn vraag wat er nu concreet wordt gedaan als onderbouwing van ‘er wordt aan gewerkt’ krijg ik geen antwoord. Zouden ze het zelf weten? Maar ik word heus snel terug gebeld. Ik sla vast een kruisje.

Dag 3

De Verhuisservice belt. In de loop van de dag kan er verbinding tot stand worden gebracht, maar er is geen monteur beschikbaar om onze centrale te programmeren. Ik haal even diep adem maar vraag evengoed vriendelijk om een snelle oplossing. De Verhuisservice gaat verhaal halen bij de medewerker die mij de verhuizing ‘verkocht’ heeft.

Dag 4

Wegens volledige radiostilte wederom de Verhuisservice gebeld om verhaal te halen. ‘U moet nu echt bij andere afdelingen zijn wij kunnen er niets meer aan doen. Belt u maar even met 0800 0403 en toets maar optie 5.’

De medewerker achter optie 5 weet mij te vertellen dat de systemen bij KPN plat liggen en hij daarom niet kan helpen. Gedeelde smart is halve smart, mij lukt het immers al een week niet om te werken.

Dag 5

Wat een verrassing, de systemen liggen nog plat. Ik ga weekend vieren.

Dag 7

Jippie, hoezee en meer van zulks! Na 42 minuten in de wacht krijg ik iemand aan de telefoon. Ik leg nog maar eens uit wat het probleem is. De amateuristische medewerker zegt contact op te nemen met een ‘hogere afdeling’ en beloofde plechtig terug te bellen.

Omdat ik uren niets hoor klim ik weer eens enthousiast in mijn mobieltje. Even schokkend als zwakhoofdig is de reactie die ik krijg op de vraag waarom ik niet ben terug gebeld: ‘we hebben wel gebeld mevrouw, maar u neemt niet op’. Ik vraag hem nog even goed na te denken over zijn uitspraak. ‘Ooooh, ik had u natuurlijk mobiel moeten bellen’. No shit Sherlock.

Dag 8

KPN toont eigen initiatief en belt me. Mobiel zowaar. Ik moet nu welhaast buitengewoon gelukkig worden van het feit dat deze medewerker een spoedopdracht heeft gegeven aan de afdeling die mijn probleem kan oplossen – welke afdeling dat is word mij niet duidelijk. Morgen word ik in ieder geval terug gebeld om een afspraak te maken (ik ben op dat moment blij dat ik zit). Ik geef aan dat ik hierover een klacht wil indienen, waarop ik word verwezen naar www.kpn.com. Had ik maar Internet…

Dag 9

Mijn laatste telefonische pogingen om aangesloten te geraken blijken volkomen zinloos. Meermaals staan buitengewoon onbeleefde figuren mij te woord die zelfs beweren dat er geen gegevens beschikbaar zijn en dat het nog minimaal 20 werkdagen duurt wanneer ik nu een verhuisaanvraag indien. Op mijn bijkans desperate ‘nu moet u echt ophouden’ – en onderdruk hiermee heel vakkundig een vileine toevoeging – geeft het onverlaat aan de andere kant van de lijn aan dat als ik zo’n toon aansla ze inderdaad ophoudt en verbreekt hierop de verbinding. Echt.

Dag 10

Ik ben het goed zat en schakel de McGyver van de telecomindustrie in. Hij heeft binnen een dag via allerlei omwegen een noodverbinding tot stand gebracht. Eindelijk.

Dag 15

Wanneer ik ’s ochtends mijn dag wil beginnen, word ik verrast door de aanwezigheid van een grote KPN-bus op mijn – duidelijk aangegeven – eigen parkeerplaats. Hij komt onaangekondigd de centrale programmeren. Niet dat ie de juiste gereedschappen bij zich had natuurlijk.

Dag 98

U vraagt zich af of het inmiddels is goed gekomen? Gok eens.

Dag 106

We bellen.

Comments are closed.