Go, Aboutaleb, go!

"Zijn heldenstatus verankerde Aboutaleb definitief toe hij kort geleden eigenhandig – na een wilde achtervolging nota bene - een winkeldief bij de lurven greep en hem tegen de grond Chuck Norriste.'

Lees artikel

Een brief aan Mark Rutte, van een ondernemer

Een open brief aan Mark Rutte. "Mark, we moeten praten. Koffie?"

Lees artikel

Verlossing

“Nu moet u niet ineens meer verstand gaan hebben van computers dan wij, hoor. Bovendien, u woont op het verkeerde adres. Ja, u woont een paar meter te ver weg. Drie meter, om precies te zijn."

Lees artikel

Faaljagerij

"Paarden kan je kennelijk aan een fietsenstalling binden. Ik ging, nog immer in de waxcoat van dat meisje gevouwen, mee naar binnen. Paard aan het fietsenrek."

Lees artikel

Galopperen in een Ford Mustang

"De Ford Mustang is uiteindelijk vooral een uiterst curieus versierde peniskoker (nooit vragen naar de inhoud). Of in elk geval vind ik dat van het model dat ik een dikke week lang mocht testen."

Lees artikel

Wat Opa zegt is waar…

"Opa werd makkelijk 160. En wat Opa zegt is waar."

Lees artikel

Stil

"De vitrines laten koffers zien, potten, brillen, scheerkwasten, bidtapijten, zelfs kunstbenen en de vreselijke verzameling haar. En kinderschoentjes. Kinderschoentjes." - Een bezoek aan Auschwitz

Lees artikel

Artikel

Alarm

Dus ik word gebeld. Door een onbekende dame met doorrookte stem. Ze krijgt mijn voicemail en vraagt of ik terug wil bellen ‘naar het mij bekende telefoonnummer’. Een bedrijfsnaam noemt ze niet. “In verband met weer een inbraakalarm.” Wéér.

Ze lepelt vervolgens een onverstaanbaar kenteken op. Gaat kennelijk over een auto. Fijn dat ze belt. Daar heb je zo’n alarmservice immers voor. Ik heb alleen geen autoalarm en al helemaal niet met een daaraan gekoppelde alarmservice.

Terugbellen om uit te leggen dat ze een verkeerd nummer heeft blijkt zo eenvoudig niet. “Dit telefoonnummer is alleen voor uitgaande gesprekken, belt u alstublieft het bij u bekende telefoonnummer”.  Maar even door Google trekken dan, ik kom uit in Tiel. Op de website klik ik op ‘contact’ en besluit heel naïef het misverstand zo uit de wereld te helpen. Ergens is iemands auto gejat, waarschijnlijk. Ik weet hoe dat voelt.

“Voor de alarmcentrale, toets 1.”

*1*

“Al onze medewerkers zijn in gesprek, u wordt zo spoedig mogelijk geholpen.”

7 minuten later: “Er is een storing in het systeem, we kunnen uw gesprek niet verwerken.”

 

Nog een keer bellen.

“Voor de afdeling verkoop, toets 2.”

*2*

“Verkoop, met Jeffrey” (of Johan, of Jeroen, het was in elk geval geen Saskia).

– “Goedemiddag, met Corine. Zeg, zo en zo is het geval en ik kan de alarmcentrale niet bereiken. Misschien kan jij dat even oppakken?”

“Een kenteken zegt u? Wij doen alleen gebouwen. En uw nummer staat niet in het systeem zie ik al.”

– “Dat kan best wezen, maar mijn voicemail is toch heus ingesproken en ik heb 2 oproepen van u gemist.”

“Ik heb u niet gebeld”.

– “Herstel; uw organisatie, dan.”

“Ik verbind u wel even door met de alarmcentrale.”

– “Goh, die was toch niet bereikbaar?”

“Voor mij wel.”

 

“Met de alarmcentrale.”

– “Goedemiddag, met Corine. Zo en zo is het geval en ik had de hoop dat ‘verkoop’ dat zelf even had opgepakt, maar hij verbindt me door naar u. Rechtstreeks ben u niet bereikbaar trouwens, wist u dat?”

Stilte.

 

– “Enfin, ik maak op uit het voicemailbericht dat het om een auto gaat, maar Jeffrey of Johan, of Jeroen, maar in elk geval niet Saskia geeft aan dat u niets met auto’s doet.”

“Jawel hoor, andere tak van sport, maar wij doen wel aan tracking en tracing. Wat gek.”

– Hoe dan ook; mag ik deze kwestie dan met een gerust hart aan u teruggeven? Dan kan ik weer gewoon aan het werk.”

“Ja hoor mevrouw, we zitten er bovenop.”

 

Comments are closed.